De 25-jarige Hilversumse Chiara Massaro won in augustus 2019 in het Gelderse Doorwerth zilver op het Europees kampioenschap Field Archery. Voor Nederland was dit EK-toernooi een primeur. Bij Field Archery, het veldschieten, wordt geschoten in een bosrijk en/of heuvelachtig gebied. Dit in tegenstelling tot het Olympisch baanschieten; waar op een vlak veld over verschillende afstanden wordt geschoten.

Het Field Archery vereist extra vaardigheden aangezien de doelen verschillend zijn en niet op gelijke afstanden staan. "Op het EK, dat vijf dagen duurt,schiet je dagelijks op 28 doelen; vier pijlen per doel", legt Chiara Massaro uit. "In een groep van vier deelnemers volg je een looproute langs de 28 doelen; een traject variërend tussen acht en dertien kilometer." 

Afbeelding van een dier

De eerste en de vierde dag zijn het lastigste, legt de Hilversumse uit; de 28 kaarten zijn verschillend op afstanden van 5 tot 73 meter. "Op de tweede en de vijfde dag zijn afstanden 5 tot 63 meter. De roos op de kaart is nu een witte stip en de rest zwart. Van 14 doelen is de afstand bekend; de overige moet je het zelf inschatten. De derde dag schiet je op kaarten met daarop een afbeelding van een dier. Per dag kun je maximaal 560 punten scoren; in het hele toernooi 2800. Mijn score op het EK was 2353 punten. De winnares Katrine Virula uit Estland noteerde slechts 19 punten meer; 2372. Dat was even slikken omdat ik heel dichtbij de titel was."

Massaro, nu getraind door Frans Hoogstraten, is ruim tien jaar geleden begonnen met boogschieten: "Ik deed aan dansen maar brak een voet en scheurde daarbij de enkelbanden. Niets doen is niet aan mij besteed. Om de tijd door te komen deed mijn vader de suggestie om eens bij het boogschieten te kijken. Dat deed hij zelf ook. Ik vond het leuk en ben er verder in gegaan. Ik ben competitief ingesteld en vind wedstrijden een uitdaging. Ik doe er alles voor om te winnen."

Saamhorigheid en vriendschap

De ster van de Hilversumse steeg snel. De recurveboog waarmee zij ook nu schiet, is Olympisch. Vrij rap wist zij zich de kwalificeren voor Jong Oranje en de Olympische voorselectie. Toch stapte zij over naar het Field Archery. "Bij het baanschieten is de mentaliteit anders; vooral harder. Het Field Archery is leuker en meer ontspannen. Ondanks dat je in de groep elkaars concurrenten bent, ontstaat er saamhorigheid en vriendschap. Je trekt op een dag toch een dikke 8 uur met elkaar op.”

"Ik ben competitief ingesteld en vind wedstrijden een uitdaging."

Het zit ook wel eens tegen, geeft Massaro toe. "Na het EK moest ik stoppen vanwege een hardnekkige schouderblessure. Ik had er voor het toernooi al hinder van. Maar ik wilde toch meedoen. Als je ziet dat ik met 20 punten meer Europees kampioen was geworden. Wat denk je wat zou het resultaat zijn geweest als ik 100 procent fit was geweest? Ik heb met die blessure minder dan 1% lager gescoord." 

De wereldkampioenschappen van augustus dit jaar zijn verplaatst naar 2021; ook in Estland. Hierdoor heeft Massaro mooi de tijd om de blessure te laten genezen. "Daar wil ik goud halen. De Europese top is in deze tak van het schieten van wereldniveau; dus ben ik kanshebber.”

Rechten

Nederlandse titels zijn spaarzaam op haar erelijst; jeugdkampioen en kampioen 3Dschieten op kunststof beesten. Toch eindigde Massaro altijd bij de top vier. Daar is een oorzaak voor: "Ik heb de laatste jaren meer tijd aan studie besteed dan aan het schieten. Alleen voor het EK van vorig jaar heb ik een uitzondering gemaakt. Ik zit in de eindfase van mijn studie Rechten aan de Universiteit van Amsterdam. Na de eerste drie jaar, volg ik nu de afrondende masterstudie. Ik specialiseer me in het strafrecht. Als ik klaar ben, mag ik Mr. voor mijn naam zetten. Ik wil Officier van Justitie worden."