Soms belichaamt een plek een persoon. In het geval van de net geopende broedplaats geldt dat zeker voor Fabels. In Vonk zitten creatieve ondernemers, is er plaats voor flexwerkers, biedt de buitenruimte binnenkort plaats aan zes tiny houses, staat duurzaamheid voorop en moet het een ontmoetingsplaats zijn voor buren en ondernemers. Het woord community valt. "We proberen hier de gemeenschap vorm te geven en elkaar en anderen te inspireren. Met Vonk hopen wij ook dat de spreekwoordelijke vonk overslaat naar de buurt", luidt de uitleg.

Tijdens de uitgebreide rondleiding in en rond het complex wordt duidelijk wat voor brugvrouw Fabels is. Klein voorbeeld daarvan zijn de planten en bloemen die in de bakken voor Vonk - een tweejarig project - staan. Die komen van de vrijwilligers van de Costerustuin. Met veel liefde kijkt ze naar de gevulde bakken. Simpel. Mooi. Lokaal. Met elkaar. Dat zijn de kernwoorden van Vonk én Fabels. "Het is voor mij een puzzel die op zijn plek valt", aldus de Hilversumse dei als lid van de tiny house-werkgroep namens Dudok Wonen door Stichting LOLA gevraagd werd als kwartiermaker.

Kleiner wonen

Toevallig is het natuurlijk niet dat op het terrein ook een tijdelijk tiny village gevestigd wordt. Aan de voorkant van het complex komen binnenkort drie tiny houses - staan er nu al twee - en aan de achterkant is er dan nog eens plek voor drie kleine huisjes op wielen. Door letterlijk kleiner te gaan wonen, kom je terug tot de essentie, poneert de Hilversumse. Als de coronacrisis iets duidelijk heeft gemaakt is dat familie, vrienden en vrijheid belangrijk zijn en niet hoe groot het huis is waarin je woont. 

Ik houd van kamperen en als ik dan op pad ga met mijn rugzak dan denk ik: 'Wat heb ik nu nog meer nodig?

"Ik houd van kamperen en als ik dan op pad ga met mijn rugzak dan denk ik: 'Wat heb ik nu nog meer nodig?'" Fabels' antwoord is 'niets'. In haar optiek brengen meer spullen meer lasten met zich mee, waar je ook allemaal iets mee moet. Er is teveel ballast, totdat je je eigen woonruimte zo beperkt dat je komt tot de kern. Daarom is zij zo'n voorstander van een tiny house, waar ze zich al jaren voor inzet in Hilversum. Die mindere vierkante meters woonoppervlak zorgen voor verlichting, is haar opvatting. "Als je een kast moet opruimen ben je nu zo klaar of als je de kozijnen moet doen, neemt dat ook geen dagen in beslag", zijn haar praktische voorbeelden.

Voetafdruk

Het 'dorpje' is het resultaat van een aantal jaar waarin Fabels met haar project tiny house PLUpetit deze woonvorm onder de aandacht heeft gebracht. Op Werf35 en even op het Stationsplein heeft zij haar woninkje zichtbaar en tastbaar gemaakt. Dat beklijft. Daarnaast is deze manier van wonen goed voor het milieu. Het verkleint de zogeheten voetdafruk enorm doordat de bewoners bijvoorbeeld veel minder energie en water verbruiken. Dat er straks een kleine gemeenschap komt op het Vonk-complex bevordert eveneens de sociale duurzaamheid. Onderling zullen de bewoners veel contact hebben, zorg dragen en oog hebben voor elkaar.

Niet alleen woorden en muziek kunnen je raken. Dat geldt ook voor dans en beweging

En die laatste zin is de rode draad, of zoals Fabels zelf zegt, de groene draad door haar leven. Dertig jaar lang is zij dansdocent geweest. Na de Theaterschool in Amsterdam was zij vooral actief in het basisonderwijs met dansexpressie. Jezelf kunnen uiten en laten zien wie je bent, daar draaide het allemaal om. Haar grote maatschappelijke betrokkenheid is ook duidelijk terug te zien in de verschillende projecten die zij heeft gedaan voor onder meer doven, de dove gemeenschap in Tuzla in Bosnië, bij de Trappenberg ("Als je de muziek van binnen voelt dan kun je al dansen met jouw ogen") en het verzorgen van dansen op begrafenissen waar Fabels in beweging de overledene uitbeeldt. "Niet alleen woorden en muziek kunnen je raken. Dat geldt ook voor dans en beweging", zegt ze over het doen van een uitvaartdans.

Borstkanker

Zes, zeven jaar terug kwam er abrupt een einde aan haar carrière als danslerares. Fabels kreeg borstkanker. Die zware periode ligt nu achter haar, maar fulltime danslessen geven, zit er niet meer in. Noodgedwongen betekende dat een zoektocht naar een andere loopbaan. "Vanuit het herstel heb ik mezelf langzaam opgeleid naar het duurzame." 

Vanuit het herstel heb ik mezelf langzaam opgeleid naar het duurzame

De liefde voor de natuur en het groen is er altijd al geweest. Tijdens die heftige tijd van behandelingen en chemo's heeft ze zich er altijd toe gezet, ook al stond haar energiemeter op nul, om de hei op te gaan en te gaan wandelen. Hoe kort dat af en toe ook was. Ze gelooft in de helende kracht van de natuur. "Daar laad ik mijn batterij op." Wetenschappelijk bewijs leert dat mensen die in het ziekenhuis liggen en uitzicht hebben op groen eerder ontslagen zijn dan diegenen die naar een betonnen wand kijken, geeft Fabels mee.

Dit is één van de redenen waarom deze bezige maatschappelijke bij lid is van de Werkgroep Groene Loper in postcodegebied 1221. "Het is hier erg versteend", meldt Fabels. "Ik wil een bijdrage leveren aan mijn wijk, want ik woon 200 meter van Vonk vandaan. Mensen enthousiast maken voor meer groen in hun leefomgeving. Dat hebben echt meer nodig. Zo'n Central Park zou fantastisch zijn, want ze zeggen wel dat iedereen binnen tien minuten lopen op de hei kan zijn, maar dat is echt niet voor iedereen weggelegd. Zoals ouderen." 

Natuurspeeltuin

Simpele en praktische zaken regelen, waar mensen blij van worden. Of dat nu een zakje paaseitjes brengen is bij de buurman die zich in de coronaperiode alleen voelt of een natuurspeeltuintje regelen op de Hoge Larenseweg ter vervanging van een reguliere speeltuin. De Hilversumse zet zich graag in voor zo'n buurtinitiatief. Geluk zit 'm in kleine dingen. "Waarom doen we dat niet vaker?"

Als jong meisje herinnert Fabels zich nog goed dat ze met haar ouders door een museum liep en dat ineens de gedachte bij haar opkwam: 'Ik word ontwikkelingswerker'. Van daadwerkelijk hulp bieden in ontwikkelingslanden is het nooit gekomen, maar op cultureel zoals het dansen en duurzaam maatschappelijk gebied ziet de Hilversumse zich wel degelijk op die manier. In haar huidige positie als kwartiermaker van Hilversums nieuwste broedplaats komen al haar creatieve en verbindende kwaliteiten, respect en oog voor een ander samen. En doet ze waar ze zo van houdt: bruggen slaan voor een inclusieve samenleving.