Vijftien jaar is Onyike pas en Eiland dat drijft was pas haar tweede gedicht. Een kleine twee jaar geleden schreef de leerling van de Alberdingk Thijm Mavo aan de Van Linschotenlaan het. Nadat ze Luchtbel had geschreven, besloot ze op poëtische wijze aandacht te vragen voor al het plastic dat in het water. 

Haar schrijftalent is meteen opgevallen. Begin 2020 won Onyike de scholenpoëziewedstrijd tijdens de Nacht van de Poëzie in Podium de Vorstin. Degene die de hoofdprijs in de wacht sleepte, was verzekerd van een muurgedicht ergens in Hilversum. Mede door alle Covid19-maatregelen duurde het langer dan bedoeld, maar sinds 1 november 2021 is het dan helemaal officieel: een eigen muurgedicht. “En het is voor altijd”, schreeuwt iemand uit het publiek. 

Rode doeken

Boven de drie lange, rode doeken steken een paar hoofden uit. Het zijn de leerlingen van de leerlingenraad van Het Mozaiëk, een school voor speciaal basisonderwijs aan de Van Strijlandstraat, die op het dak staan. Zij laten na het aftellen de doeken naar beneden vallen en onthullen daarmee Eiland dat drijft van Onyike. Applaus volgt van de leerlingen, die voor het schoolgebouw staan en enkele aanwezigen, waaronder de familie van de talentvolle dichter. 

“Het is prachtig gemaakt. Prachtig ook dat je je gevoel weet over te brengen. Ook belangrijk is de boodschap dat we aandacht moeten hebben voor plastic in de zee”, aldus Walters in haar korte toespraak. “Je hebt er al een prijs voor gewonnen, maar de echte prijs is natuurlijk dat jouw gedicht hier nu op de muur van de school hangt. Ik hoop dat de boodschap goed doorkomt”, zegt ze nog voordat ze de jonge en bescheiden winnares feliciteert.

Kreeft

Het milieu is voor de jonge poëet een belangrijk thema. Op de basisschool is er via diverse lesprogramma’s aandacht aan besteed. Dat kreeg een vervolg op de Alberdingk Thijm Mavo, zo legt zij uit. De staat van de zeeën en de bewoners daarvan baart haar duidelijk zorgen. Dat is ook goed te zien in de muurschildering die de Hilversumse streetartkunstenaar Eric van der Vegt om haar gedicht heen heeft gemaakt. Plastic drijft in het water en een kreeft is in strijd met alles wat er in het water drijft. 

Volgens Mozaiëk-directeur Birgitte Plasmans past de tekst ook goed bij de school. Zuinig zijn op de omgeving is een belangrijk thema. Voor milieuvervuiling is geen plaats. De leerlingenraad dacht er hetzelfde over als Plasmans, want zij ging unaniem akkoord om Onyikes gedicht op de schoolmuur te zetten. 

De eerste

Op steeds meer openbare plekken in Hilversum is poëzie te zien, veelal in combinatie met streetart. De eerste onthulling was in juli 2017. Robert Grijsen was de eerste met een muurgedicht in de openbare ruimte. Het gaat om het gebouw van de Prinsenhof, aan de rand van het Marktplein. Inmiddels zijn er nu ongeveer tien van zulke locaties in Hilversum, meldt projectcoördinator Rosalie van Oorschot van de gemeente Hilversum. 

Het idee hierachter is poëzie toegankelijker maken en ervoor zorgen dat het publiek gemakkelijker in contact komt met de woordkunst, plus streetart. ”We willen daarmee ook laten zien dat poëzie niet altijd ingewikkeld hoeft te zijn”, aldus Van Oorschot. “Daarnaast willen we Hilversum mooier maken. Zeker op muren waar wat mag gebeuren, zoals we dat gedaan hebben in de Oude Doelen.” Van der Vegt knikt en meldt verder nog dat de wisselwerking tussen gedicht, tekening en boodschap het goed doet.

Cadeau

Donderdag 4 november staat de volgende onthulling alweer op de agenda. Ditmaal geen muurgedicht, maar een tegelgedicht. Die komt in de Leeuwenstraat te liggen. Het is een dankjewel aan Grijsen, de eerste stadsdichter van Hilversum. “Het is een cadeau van Hilversum aan hem en een cadeau van hem aan Hilversum”, legt Van Oorschot uit. 

Ondertussen staat Onyike nog voor haar muurgedicht. Er zijn genoeg foto’s van haar gemaakt. Dan is het tijd om naar binnen te gaan. Ze brengt aan iedere klas van Het Mozaiëk nog een bezoek. Ze leest haar gedicht nogmaals voor en legt uit wat ze ermee bedoelt.